saçlarının arasında kuşları
kış olur diye
kış olur da umutsuz kalırsam
şarkılar söyleyecekmiş bana
bir fabrikanın kapısında
eski taşranın dar sokaklarında
tut ki düşüyorum dedim
tutabilecek misin diyalektiğe uygun bir biçimde
tozlu bir hayatın sayfalarını
aralayabilecek misin öksürmeden
tutturmuş avuçlarımda ıhlamur ve kekik saklayacağım diye
omzunda bir nehri gizlemiş
ah benim güzelim
fırtınalı bir havada
kuş sesleri beklermiş!
biliyorsun sen bakarken soyunamam der herkes
olmaz ki eğer
vazgeçmezsen
tutturmuş gözlerimle anlatacağım her şeyi diye
ağzını bıçak açmayacakmış
konuşsa anlaşılmayacağına emin
bu susmak da sayılmaz!
bu değil miydi zaten
dünyanın en haklı serzenişi
diyor ki şimdi
biz x ve y ekseninde
birbirini kesen iki doğruyduk
asla paralel değildik
fakat
kesişen iki doğru ancak ve ancak
kesişen iki doğru ancak ve ancak
bir kere kesişirdi.