18 Temmuz 2017 Salı

118. virgül

yüküm ağırdı
kuracak güzel cümlem kalmadı
zaman yok, birkaç nefes, bir iki iç çekiş
aklım karıştı, sana.......
ve gün çoktan ağardı

koşuşturmalar, kornalar
kendi kendine bir yerde öylece dönen şarkı
ışık hızında geçen zaman ve ceplerimde taş parçaları
-fazla yükselmemem için aslında-

onca kalabalığın, milyonların arasında
sıfırdan bire gitmeye çalışırken bana
bana neden virgül attın da
ne kadar koştuysam
bir tam olamadım
eksik kaldım?